...تو دفتر خاطره هام هنوزم اسم تو تکه...

pourelove — Mon, 05 Oct 2009 10:39:18 GMT

هنوزم در پی اونم که میشه عاشقش باشم

مثه دریای من باشه منم چون قایقش باشم

هنوز اندر پی اونم که عمری مرهمم باشه

شریک خنده و شادی رفیق ماتمم باشه

هنوز اندر پی اونم که عشقش سادگیم باشه

نگاههای پر از مهرش پناه خستگیم باشه

میگن جوینده یابنده ست، ولی پاهای من خسته ست

من حتی با همین پاها میرم تا حدی که جا هست

هنوز اندر پی اونم که اشکامو روی گونه ام

با اون دستای پر مهرش کنه پاک و بگه جونم

بگه جونم نکن گریه منم اینجام، بذار دستاتو تو دستام

تو احساس منو میخوای، منم ای گُل تو رو میخوام

خدایا عشق من پاکه درسته عشقی از خاکه

منم اون عاشق خاکی که از عشق تو دلچاکه

pourelove — Sat, 26 Sep 2009 12:57:18 GMT

تو

توی آسمون عشقم غیر تو پرنده ای نیست

توی خاموشی شبهام جزتواسم دیگه ای نیست

توی قلب من عزیزم هیچ کسی جایی نداره

دل عاشقم به جزتو هیچ کسی رو دوست نداره

در درگه عشق کنم از تو شکایت

گویم مرا کشت دو چشمان سیاهت

در هر نگهت مستی صد جام شراب است

چشمان تو میخانه دلهای خراب است

pourelove — Wed, 15 Jul 2009 10:56:18 GMT

خنده ات رو به ھمه بده،

ولي لبخندت را به يه نفر،

عشقت را به ھمه بده،

ولي وجودت را به يه نفر،

بذار ھمه عاشقت باشن،

ولي خودت عاشق يه نفر باش..

توي آسمون دنیا ھر كسي ستا ره دا ره

چرا وقتي نوبت ماست آسمون جايي نداره؟

واسه من تنھايي درده

دردھیچ كسو نداشتن

ھر گل پژ مرده اي رو

تو كوير سینه كاشتن

ديگه با ور كردم اينو

كه بايد تنھا بمونم

تا دم لحظه مردن

شعر تنھايي بخونم.

pourelove — Thu, 09 Jul 2009 16:21:18 GMT


	هرگز نشد بیای پیشم بگیری دستای منو بدونی من عاشقم گوش کنی حرفای منو تو بی وفا بودی ولی اونکه برات میمرد منم تا زنده ام بیادتم اینه کلام آخرم بگو دوستم داری نذار عشقمون بمیره چرا گذاشتی جدائی و غم از سر بگیره تو رو دوست داشتم با تمام وجود واسه گفتن تو من کم آوردم حروف مثل واژه های بی صدای سکوت تو تموم لحظه هام صدای تو بود حالا من خیس فریادی شدم از جنس یه مرد چند بار دیدی اشکهای یه مرد! لحظه ها تو دلم ‌،سایه آرزو گیره تو دستای باد فضای تلخ تنهائی چه هوائی به شب داده شاید منتظر فرشته ای بودی از تو آسمون که بیاد پائین و عشق و بریزه جلو پاتون پر زدی و رفتی به سوی هوس ولی من موندم تو قفس و پرم شکست حالا برو منو جاده و غم تنهائی هم سفریم شاید رو پیشونیم نوشته قسمتم در به دری به عشقت مردم ،به یادت خوندم صدامو شنیدی که میگفتم سوخندم؟ بعد تو همه چیو باختم بیا ببین واسه چند لحظه پای حرفام بشین رفتی و شکوندی قلب منو تو نگاه نکردی حتی پشت سرت رو واست شدم مثل یه شمع تو هم شدی شعلم اونقدر سوزوندی تا خالی بشه عقدت حالا میسوزم تو شعله ی تنهائی و بی کسم خیلی وقته تو بازی زندگی شدم بی نفس اسم عشق و نیار برو شرمت بشه نیاد اونروز بیای بگی شرمنده که تنهات گذاشتم تو لحظه های بی کسی بگی ببخشید قلبت رو شکوندم بی دلیل جای تو خالی بی تو خونه زندونه چشمهام بی اشک ولی گریونه

دوستت دارم بیش تر از معنای واقعی کلمه دوست داشتن!

دوستت دارم چون تو ارزش دوست داشتن را داری!

دوستت دارم چون تو نیز مرا دوست می داری!

دوستت دارم همچو طلوع خورشید در سحر گاه عشق!

دوستت دارم چون تو رو میخواهم !

دوستت دارم با تمام وجودم، با احساس پر از محبت و عشق!

دوستت دارم بیش تر از آن چه تصور می کنی!

دوستت دارم همچو مهتابی که شب های تیره و تار

را با حضورش پر از روشنایی می کند!

دوستت دارم همچو باران

بارانی که تن تشنه دنیا را جان می دهد و می شوید!

دوستت دارم چون چشمانت این حقیقت قلبم را باور دارد !

دوستت دارم چون تو آخرین امید زندگی منی

دوستت دارم چون لیاقت این دوست داشتن را داری

pourelove — Thu, 09 Jul 2009 10:19:18 GMT


	یک روز آموزگار از دانش آموزانی که در کلاس بودند پرسید آیا میتوانید راهی غیر تکراری برای ابراز عشق ، بیان کنید؟ برخی ازدانش آموزان گفتند با بخشیدن عشقشان را معنا می کنند. برخی «دادن گل و هدیه» و «حرف های دلنشین» را راه بیان عشق عنوان کردند. شماری دیگر هم گفتند «با هم بودن در تحمل رنجها ولذت بردن از خوشبختی» را راه بیان عشق می دانند. در آن بین، پسری برخاست و پیش از این که شیوه دلخواه خود را برای ابراز عشق بیان کند، داستان کوتاهی تعریف کرد: یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو زیست شناس بودند طبق معمول برای تحقیق به جنگل رفتند. آنان وقتی به بالای تپّه رسیدند درجا میخکوب شدند...یک ببر بزرگ، جلوی زن و شوهر ایستاده و به آنان خیره شده بود. شوهر، تفنگ شکاری به همراه نداشت و دیگر راهی برای فرار نبود.رنگ صورت زن و شوهر پریده بود و در مقابل ببر، جرات کوچک ترین حرکتی نداشتند. ببر، آرام به طرف آنان حرکت کرد... همان لحظه، مرد زیست شناس فریادزنان فرارکرد و همسرش را تنها گذاشت. بلافاصله ببر به سمت شوهر دوید و چند دقیقه بعد ضجه های مرد جوان به گوش زن رسید. ببر رفت و زن زنده ماند... داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد. اما پسر پرسید:آیا می دانید آن مرد در لحظه های آخر زندگی اش چه فریاد می زد؟ بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است! پسرجواب داد: نه، آخرین حرف مرد این بود که : عزیزم ، تو بهترین مونسم بودی.ازپسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود... قطره های اشک، صورت پسر را خیس کرده بود که ادامه داد: همه زیست شناسان میدانند ببر فقط به کسی حمله می کند که حرکتی انجام می دهد و یا فرار میکند. پدر من در آن لحظه وحشتناک ، با فدا کردن جانش پیش مرگ مادرم شد و او را نجات داد. این صادقانه ترین و بی ریاترین ترین راه پدرم برای بیان عشق خودبه مادرم و من بود... نظر یادتون نره

pourelove — Thu, 09 Jul 2009 10:09:18 GMT

لیلی و مجنون

به چشمهای خود بیاموزید كه نگاه به كسی

نیندازند اگر نگاه انداختند عاشق نشوند

اگر عاشق شدند وابسته نشوند

اگر وابسته شدند مجنون نشوند

و اگر نیز مجنون شدند با عقل و منطق

زندگی كنند .

pourelove — Tue, 07 Jul 2009 22:04:18 GMT

بنام سر فصل همه نامه ها چه آنهایی که خوانده شدندو چه آنهایی که نوشته نشده اند

........WELCOME TOO MY BLOG........

pourelove — Tue, 23 Oct 2007 15:04:18 GMT

خدا وصیت منو گوش بده . نامم رو بخون !

شاید دیگه من نباشم مواظب عشقم بمون !

میسپرمش بهت میرم تموم تار و پودمو .

یه وقت نیاد برجنجونیش کسل کنی وجودمو .

خدا یه وقت کسی نیاد به دزده قلب سادشو.

کسی نیاد تو زندگیش بشینه زیر سایشو بهش بگه دوسش داره .

خیلی بده زندگونی . خدا سپردمش بهت . مواظب عشقم بمون !

خدا شاید این عشقی که من میگمو تو نشناسی .

نزدیک ترین کسم اونه . خیلی دوسش داره بسه .

یادم نره بهت بگم عزیزترین من اونه .

خودم مهم نیست ولی اون نذاری تنها بمونه !

بمیرم واسه هق هقش . گریه چقدر بهش میاد ....

وقتی که هرسش میگیره میگه از من بدش میاد .

اما وقتی آروم میشه میبینه من بغضم گرفت !

همین دیوونه بازیاش از اول چشممو گرفت .

pourelove — Wed, 03 Oct 2007 18:16:18 GMT

آی دنیا بیزارم ازت

از بهشت که بیرون آمد، دارایی اش یک سیب بود. سیبی که به وسوسه آن را چیده بود. و مکافات این وسوسه هبوط بود.
فرشته ها گفتند: تو بی بهشت می میری. زمین جای تو نیست. زمین همه ظلم است و فساد.
انسان گفت: اما من به خود ظلم کرده ام. زمین تاوان ظلم من است. اگر خدا چنین می خواهد، پس زمین از بهشت بهتر است.
خدا فرمود: برو و بدان جاده ای که تو را دوباره به بهشت می رساند از زمین می گذرد، زمینی آکنده از شر و خیر، آکنده از حق و از باطل، از خطا و صواب، و اگر خیر و حق و صواب پیروز شد تو باز خواهی گشت وگرنه... و فرشته ها همه گریستند. اما انسان نرفت. انسان نمی توانست برود. انسان بر درگاه بهشت وامانده بود. می ترسید و مردد بود.
و آن وقت خدا چیزی به انسان داد. چیزی که هستی را مبهوت کرد و کائنات را به غبطه واداشت. انسان دست هایش را گشود و خدا به او اختیار داد.
خدا فرمود: حال انتخاب کن. زیرا که تو برای انتخاب کردن آفریده شدی. برو و بهترین را برگزین که بهشت، پاداشِ به گزیدن توست. عقل و دل هزاران پیامبر نیز با تو خواهند آمد، تا تو بهترین را برگزینی.
و آنگاه انسان زمین را انتخاب کرد. رنج و نبرد و صبوری را. و این آغاز زندگی انسان بود

pourelove — Wed, 03 Oct 2007 18:12:18 GMT

فکر نکردم....توکه رفتی چه جوری طاقت بیارم

تنها آرزوم نگات بود توی چشمای سیاهت

این دل کوچیک تنها شده بود تنها پناهت

خوبی مون دووم نداره.....

وقتی به جونم می زاشتی قلبم از سینم جدا بود

تا دوباره باز میزدی چوبی رو که بی صدا بود

فکر نمی کردم این جوری از عشقم جدا بشی

منو بزاری بری رفیق نیمه راه بشی

خدا می دونه بعد تو تنها میشم تا روز مرگ

قلبم می گیره عاقبت پاییز میشم مثل یه برگ

من مثل صد تا دیگه یه روز می رم از این دیار

ولی چه زود خزان اومد تو زندگیم جای بهار