...تو دفتر خاطره هام هنوزم اسم تو تکه...

اگه تو مال من بودي ماه از چشات طلوع مي كرد
پرستو از رو دست تو نغمه هاشو شروع مي كرد
اگه تو مال من بودي كلاغ به خونش مي رسيد
مجنون به داد اون دل زرد و ديوونش مي رسيد
اگه تو مال من بودي همه خبردار مي شدن
ترانه هاي عاشقي رو سرم آوار مي شدن
اگه تو مال من بودي قدم رو پاييز ميزديم
پاييز مي فهميد كه ماها زبونشو خوب بلديم
اگه تو مال من بودي انقد غريب نمي شدم
من چي مي خواستم از خدا ديگه اگه پيشت بودم
اگه تو مال من بودي دور خوشي نرده نبود
دل من اون آواره اي كه شبا مي گرده نبود
اگه تو مال من بودي چشام به چشمات شك نداشت
تنگ بلور آرزوم مثل حالا ترك نداشت
اگه تو مال من بودي جهنمم بهشت مي شد
قصه ي عشق ما دو تا ، عبرت سرنوشت مي شد
اگه تو مال من بودي مي بردمت يه جاي دور
يه جا كه تو ديده نشي نباشه حتي كمي نور
اگه تو مال من بودي ،‌ مي ذاشتمت روي چشام
بارون مي خواستي مي باريد ، ابر سفيد گريه هام
اگه تو مال من بودي برگا تو پاييز نمي ريخت
شمعي كه پروانه داره ، اشك غم انگيز نمي ريخت
اگه تو مال من بودي قفس ديگه اسير نداشت
آدما دارا مي شدن ، دنيا ديگه فقير نداشت
اگه تو مال من بودي خيال نمي كنم باشي
پس مي رم و مي كشمت پيش خودم تو نقاشي

سی ام تیر 1386 |

تو آنجا و من اینجا With You there and me here

کسی را نداشته ام تا با او از چیز های کوچک بگویم، I have no one to discuss little things with,

از دانه های شبنم بر تیغه های علف، like how the dew feels on the world,

یا از چیز های بزرگ، or big things like,

از آنچه که در جهان میگذرد. Whats going on in the world.

تنها بوده ام، I have been lonely,

گفته ام با خود و با خود در خیال بوده ام، talking and thinking to myself ,

اکنون دریافته ام که ، I now realize how essential it is,

داشتن کسی در کنار تا کجا حیاتی است. To have someone to share oneself with.

سی ام تیر 1386 |

توی این دنیای نامرد دو نفر بودن که همیدگه رو خیلی دوست داشتن دختره نابینا بود و عاشق پسره همیشه بهش میگفت اگه من دو تا چشم داشتم واسه همیشه باهات میموندم یه روز یه نفر پیدا شد که چشاشو داد به دختره حالا دیگه اون میتونست عشقشو ببینه وقتی در کمال ناباوری متوجه شد پسره نا بیناست با بیرحمی بهش گفت من نمیتونم با یه نابینا زندگی کنم دیگه نمیخوامت از پیشم برو پسره وقتی داشت میرفت لبخند تلخی زد وگفت مواظب چشام باش .

من كه وقتي اينو خوندم حسابي لجم گرفت شما رو نميدونم

سی ام تیر 1386 |

یکی را دوست میدارم ولی افسوس که او هرگز نمیداند

نگاهش میکنم شاید بخواند از نگاهم

که او را دوست میدارم ولی افسوس که او هرگز نمی خواند.

شبی پرسیدمش بابی قراری

به غیر از من کسی را دوست داری؟

به چشمش اشک شد از شرم جاری

میان گریه هایش گفت آری.

<><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><><>

سی ام تیر 1386 |

تقدیم به کسانی که قلب کوچکش را به من داد ورفت.....................

مهربانم سلام
مرا ببخش
نمی دانم چرا سکوت کرده ام
بیش از اینها مرا ببخش
چرا که مدتهاست که ترسیده ام
در این هجوم وحشی زندگانی ، در میان این درندگان خونخوار
جسمم دریده شد
قلبم پاره پاره شد
و چشم اشک بارم ،خون گریید
مرا ببخش
مرا ببخش ای دلپذیر
جانم به لب رسید
دلپذیر من دگر گلایه ای بر لبم نیست
چرا که تنها جرعه ای آب می خواهم تا زنده بمانم
مرا لمس کن
مرا در دستانت حس کن
مرا در چشمانت لمس کن ، بر روی گونه هایت، در آغوشت
چرا که من در درون تو زندگانی گزیده ام
لانه ام در درون توست
پس خودم را به تو می سپارم
و بیش از هر چیز می خواهم تا محافظم باشی
مرا بپذیری و کنارم باشی
مرا جرعه ای آب ده برای زنده ماندن
تنها همین و بس
دگر حرفی برای گفتن نیست

در درونت آشیانی ساخته ام

اجاره اش را با بهای عشق می پردازم

و متراژ آن را با مهربانی اندازه می کنم

سی ام تیر 1386 |

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد؟

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت؟

ولی بسیار مشتاقم، که از خاک گلویم سوتکی سازد.

گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازی گوش

و او یک ریز و پی در پی، دم گرم خوشش را بر گلویم سخت بفشارد،

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد.

بدین سان بشکند در من، سکوت مرگ بارم را! "دکتر علی شریعتی"

عجیب گفته است دکتر. و چه خوش آرزویی....

سی ام تیر 1386 |

بجز غم ِ تو که هر لحظه ام در آغوش است

مرا صــدای تو هر صبح و شام درگوش است

قســـم به زلـف سیــاهت ، چنــان پـریشـــانم

که هرچه غیـر تو از خاطــرم فــراموش است۰

<><><><><><><><><><>

اگر كلمه دوستت دارم قيام عليه بندهاي ميان من و توست

اگر كلمه دوستت دارم نمايشگر عشق خدايي من نسبت به توست

اگر كلمه دوستت دارم راضي كننده و تسكين دهنده قلبهاست

بیست و نهم تیر 1386 |

تنهایی زیباست

تنهایی سخت است

همیشه تنهابوده و خواهیم بود

اگر تنهایی و در تنهایی مطب می نویسی برای من هم بنویس

بیست و نهم تیر 1386 |

سلام

رضا هم رفت....

نه از این دنیا

از دنیای من .....

مهم نیست

کاش عمر من تموم می شد

عوض تموم شدن دنیام

دنیای من سوخت

دنیای من مرد

نظر بده عزیز ...

بیست و نهم تیر 1386 |

ای خدا روز های خوشی کجا رفت

بیست و دوم تیر 1386 |

تاثيرغم

عشق توري ازمهتاب درشب وصال

غم اندوه هايم

رابه آب دادم سياه شد

به دريادادم كوير شد

به درخت دادم خشك شد

به خورشيد دادم سردشد.

به ماه دادم خاموش شد.

به گل دادم نابودشد

به آسمان دادم تاريك شد

وسرانجام به عشق دادم :

«محكوم شدتاهميشه دروصال ياربسوزدوبسازد»

اشك هامي ريزدتاسرزمين وداع آتش نگيرد

بیست و دوم تیر 1386 |

دنيای نامردی......

دنيابه هيچ كس وفانكرداگرهم كردبه مانكرد.

توي اين دنياي نامرديه دخترنابينابود

كه يه دوست پسرداشت

دختره دوست پسرشوخيلي دوست داشت

بهش مي گفت:اگه من دوتاچشم داشتم

واسه هميشه بهات مي موندم

يه روزيكي پيدا شدچشماشودادبه دختره

دختره وقتي تونست دوست پسرشه ببينه

ديدم اونم نابيناست

به پسره گفت ديگه نمي خوامت

پسره وقتي داشت مي رفت يه لبخندتلخي زدبااشك

به دختره گفت:مواظب چشماي من باش

بیست و دوم تیر 1386 |

سلطان غم مادر

قلب را نام ديگري است وان محبت

ايمان رانام ديگري است وان ايثار است

محبت و عاطفه نام ديگري دارند وان مادر است

مادر نام ديگري دارد وان عشق است

عشق نام ديگري دارد وان بي نامي است

بیست و دوم تیر 1386 |

دل عاشق

صداي سخن عشق....

شبي كه اندوهم رانثارسماوات كردم لرزشي رادرزمين ديدم انگاراونيزهمدردمن بود

اشك هايش رابه زورنگه مي داشت اماآسمان دلش نازك بودبه نازكي يك

نخ،زودگسست شبنم هاي چشمش زمين راشست من نيز روحم

رابه نوازش توجاري ساختم تاشايدلانه ات ازاين

شبنم هاخراب نشود

بیست و دوم تیر 1386 |

انتظاردلدار

انتظار....

نسيمي آمدفكركردم عشق است ولي درخت باهوهويي مراپس زد.

ابري آمدفكركردم عشق است ولي آسمان بابارني مراپس زد.

گرمايي آمدفكركردم عشق است ولي خورشيدبانوري مراپس زد.

نشستم غمگين فكركردم انتظارم به پايان رسيده كه ناگهان نسيمي آمددرخت هوهونكرد

ابريآمدباران خيسم نكردودرآخرگرمايي آمدكه نورش مال خورشيدنبود

انگارمهتاب بودكه سايه اش روبه روي من انتظارم

راتبريك مي گفت.

بیست و دوم تیر 1386 |