پرسید

لیلی و مجنون

افسانه است یا ...

گفتم

سالها پیش

 در روستای کوچک ما

زنی مرد

مادرش  از غصه دق کرد

و قسم خورده اش

تریاک خورد و جان سپرد

 لیلی و مجنون را نمی دانم

اما ماجرای آن زن

در هر کوی و برزن

این دیار تکرار می شود

بیراهه رفته بودم

آن شب

 دستم را گر فته بود و می کشید

یادم باشد

زین بعد همه عمرم را بیراهه بروم

حالا که دارم میرم به شهر غریت

حالا که زخم دل من واسه تو شده یه عادت

میرم و میگذرم از این همه شکایت

تو نداشتی واسه عشق من لیاقت

یادم باشه یادم باشه نشم عاشق تا قیامت

شاید وقتی میای تو نباشه یه لحظه عشق و عادت

بشینی بکشی درد این عشق تا قیامت

منم می شم رهسپار لحظه های درد غربت

شعر من شعر دردو نهایت

نسیبم لحظه های تنهای غربت

***************************************************

به که گويم غم اين قصه ي ويراني خويش
غم شبهاي سکوت و دل باراني خويش
گله از هيچ ندارم نکنم شکوه ازو
که شدم بنده ي پا بسته و سودايي خويش
به کدامين گنه اين گونه مجازات شدم
همه دم نالم و سوزم زپشيماني خويش
من از اين پس شده ام راوي و گويم همه شب
غزل چشم تو و قصه ي ناداني خويش
******************************

خودش رفته و خالی مونده جاش، اگه تونستی گریه نکن و شاد باش

تحمل می کنی ؟ بهت بگم یا که نگم؟

بگم که چشات همیشه به چشام بود

بگم نگات به نگام بود ، با نگام آشنا بود

اعتراف کن چشای قشنگ و خوشگلت منو می خواست

وقتی از کنارت رد می شدم هول ورت می داشت

هی هول می شدی می رفتی به چپ و راست

یاللا بگو ، بگو که دلت منو می خواست

بگو که حاجت عشقو از من می خواست

وقتی گل به دست، از کنارت می گذشتم ؛

چشات به گلا بود آن ها رو بدهم به دستت

ولی وقتی من با گلا از جلوت گذشتم

تو دلت گفتی نامرد مگه نیافتی دستم

آن وقت من برگشتم یه گل به موهات بستم

توی دنیا هیچ گلی مثل تو نیست

گل گل است ولی هم عطر و بوی تو نیست

گل هر چه قدر هم زیباست ناز مثل تو نیست

روزهای جمعه توی پارک ها

پاتو میذاشتی توی جای پاهام

هر کجا می رفتم برایم سایه بودی

آهویی گریزان بودی ولی برای من رام بودی

نبودی؟

پولهامو جمع کرده ام قلم مو و مقداری رنگ بخرم .

می خواهم نقاشی کنم ، اون طوری که دلم می خواهد ،

می خواهم خلاقیت خودم را نشان دهم ،
 

می خواهم همه چیز را از نو بکشم .

آسمان را آبی تر از آنچه هست و زمین را سبز سبز،

می خواهم خورشید را شمعی بکشم و زمین را پروانه ای و نور را به شکل قلب هایی که می بارد

 تا هر کسی قلبی نورانی داشته باشد .

می خواهم عشق را رنگ تازه ای ببخشم ؛ قرمز مثل گرما و تب وسوز ،

سبز مثل حیات و زندگی ، آبی مثل آسمانی بودن .

خلاصه می خواهم عشق را رنگین کمانی بکشم که نه از اشک بارانی ،

بلکه از شور و شادی آسمانی بوجود آمده .

و تو را نیز می کشم ، زیبا تر از هر زیبایی ، اون طور که هستی ،

تا دلیلی باشی برای نزول فرشتگان .

رنگین با نور عشق ، مست از جام عشق ، زخمی از تیر عشق ، سوخته از سوز عشق .

و خودم را که از نقاشی ها پاک شده بودم دوباره خواهم کشید وتنها یک قلب خواهم کشید برای دوتامون ،

 که هیچوقت جرات نکنی مرا ترک کنی .

یا هر دو با هم عاشق زندگی کنیم و یا هر دو باهم بمیریم .

 اینطوری فکر نکنم هیچگاه مرا آزار دهی و خدا را هم خواهم کشید

تا داوری کند .

تنها تو بودی و من بودم و دیگر کسی نبود .

حتی خدا هم خوابیده بود.

دیدم بال و پر داری ، آرام صدایم کردی و در کنارم فرود آمدی .

تنها صدای تو بود که به گوش می رسید ،

حتی رودخانه ها هم به خواب رفته بودند و صدایشان نبود .

بهم گفتی عزیزم من به پیشت باز خواهم گشت

و سخن ترا فقط من شنیدم و هیچ کس نشنید .

صدایت مثل همیشه ناز بود و قشنگ حرف می زدی ،

درست مثل ترانه های عاشقانه .

و من هم با شما ترانه خواندم و نسیم بیدار شده بود

صدایم و صدایت را به همه جا برد ،

به درختان ، به سبزه زارها ، به رودخانه ها ، به کوه و دشت ،

حتی به پیش خدا .

شب بود ، خواب بود ولی همه بیدار بودند ، همه به خاطر ما بیدار بودند .

آنگاه دستمو گرفتی منو به آسمان ها بردی خیلی بالا ، بالاتر از بلندترین کوه ها ،

بالاتر از ابرها ، به اون اوج اوج ، جایی که فقط نقطه ها بودند .

و تو بودی و من بودم و خدا بود . و به من گفتی که اینجا جایگاه من است

و من از اینجا ، صبح تا شب و شب تا صبح ، ترا نظاره می کنم .

من از خدا خواستم مرا نیز بال و پر دهد و مرا نیز جایگاهی دهد همان بالا

شب بود و خواب بود و من بودم و تو بودی و خدا و دگر هیچ نبود

من هم در زمین فرشته ای دارم زیبا و بی بدیل

آن روز بی خبر از هر ماجرا به دیدارش رفتم

اشک ها ریخت و گریه ها کرد

با دلی شاد رفتم و با چشمانی اشکبار باز آمدم

خدا بر زمینیان خشم گرفته بود

و کم کم عذاب را بر اهل زمین نازل می کرد

فرشته ی من گفت این فرمانی است از آسمان

بر همه ی فرشتگانی که در روی زمین هستند

ای فرشتگان هر کجا هستید زودتر باز آیید

اینک وقت انتقام است

من به زودی طوفانی خواهم فرستاد

که حتی نوح را تصور آن طوفان نیست

آتش قهرم از زمین خواهد جوشید

وتا اوج آسمان حتی تا خورشید خواهد رفت

در طول تاریخ رسم بر این بوده که فرشتگان عاشق

بر روی زمین می آمدند و با عشق خود می زیستند

ولی اینک زمین محل امنی برای هیچکس نبود

و برای من هیچ عذابی بالاتر از جدایی از عشق نبود

و هیچ قهری بدتر از چشمان اشکبار فرشته ام نبود

من به هر عذابی حاضر بودم به جز عذاب دوری

وگرنه من خدا را به خاطر بهشت و جهنمش دوست داشتم

خدا را به خاطر خشم و مرحمتش دوست داشتم

خدا را دوست داشتم چون منبع سرشار عشق بود

اما حالا چی ؟ مگه فرشتگان میتوانند فرمان خدا را زیر پا بگذارند؟

فرمان خدا در هر شرایطی لازم الاجراست

و کسی را توان مخالفت نیست

فرشتگان به همراه عاشقان پیش هم گرد آمدند

و آن روز را که به روز گریه ی فرشتگان معروف شد

گریه و زاری ها کردند و ضجه ها کشیدند

و خدا را التماس کردند تا عذاب الهی همه را با هم شامل شود

و باز لطفی دیگر وباز فرصتی دیگر و باز خوشحالی بی حد

اینک بخشش خدا همه را شامل شده بود.

امشب تا صبح بیدار خواهم ماند

و برایت گریه خواهم کرد

به خاطر غم از دست دادنت

امشب دفتر عشقت را دوره خواهم کرد

وتا خود صبح دوستت خواهم داشت

بیشتر از جانم،

بیشتر از همیشه

و اما فردا نه

فردا فراموشت خواهم کرد

انگار هیچ وقت برایم نبودی

و قلبم را ازت پس خواهم گرفت

و دیگر دوستت نخواهم داشت

فردا برای همیشه

شما را ترک خواهم کرد

و دیگر هرگز شما را نخواهم دید

حتی در خواب وخیالم

از فردا شما را تنها خواهم گذاشت

تنها با رقیبانم

و من تنهای تنها خواهم رفت

بدون اینکه حتی ، پشت سرم را ببینم

بدون اینکه افسوسی بخورم

و جایی خواهم رفت که ،از شما دور  دور باشد

جایی که دست شما به من نرسد

واین آخرین وداع من با شماست

چون همه راه ها برویم بسته است

دیگر فکرت را هم نخواهم کرد

انگار که هرگز شما را ندیده ام

امشب من ، برای شما غریبه ای هستم

ولی فردا،

شما برای من غریبه ای هستی که هرگز نمی شناسمت

وکاش امشب ،هرگز صبح نشود وتا ابد شب بماند

و کاش فردا ،هرگز نیاید

آمین