خواستم عشق رو تو

دستام بگیرم ولی جا

نشد

پس گذاشتمش تو جیبم

 ولی جا نشد

در کیفمو باز کردما ولی بازم جا نشد

تصمیم گرفتم ببرمش تو اتاق ولی جا نشد

بنابر این یه خونه براش گرفتم ولی جا نشد

پس گذاشتمش تو قلبم حالا دیگه جاش خوبه

تازه می فهمم این که میگن دل آدم می تونه

 از دنیا هم بزرگتر

 کودکي که آماده تولد بود نزد خدا رفت و از او پرسيد:

 مي گويند فردا شما مرا به زمين مي فرستيد،اما من به اين کوچکي وبدون هيچ کمکی چگونه مي توانم براي زندگي به آنجا بروم؟ خداوند پاسخ داد: در ميان تعداد بسياري از فرشتگان، من يکي را براي تو در نظر گرفته ام، او از تو نگهداري خواهد کرد.

اما کودک هنوزاطمينان نداشت که مي خواهد برود يا نه: اما اينجا در بهشت، من هيچ کاري جز خنديدن و آواز خواندن ندارم و اين ها براي شادي من کافي هستند. خداوند لبخند زد: فرشته تو برايت آواز خواهد خواند و هر روز به تو لبخند خواهد زد، تو عشق او را احساس خواهي کرد و شاد خواهي بود.

کودک ادامه داد: من چگونه مي توانم بفهمم مردم چه ميگويند، وقتي زبان آنها را نمي دانم؟... خداوند او را نوازش کرد و گفت: فرشتهّ تو، زيباترين و شيرين‌ترين واژه هايي را که ممکن است بشنوي در گوش تو زمزمه خواهد کرد و با دقت و صبوري به تو ياد خواهد داد که چگونه صحبت کني.

کودک با ناراحتي گفت: وقتي مي خواهم با شما صحبت کنم، چه کنم؟ اما خدا براي اين سؤال هم پاسخي داشت: فرشته ات  دست هايت را در کنار هم قرار خواهد داد و به تو ياد مي دهد که چگونه دعا کني.

کودک سرش را برگرداند و پرسيد: شنيده ام که در زمين انسان هاي بدي هم زندگي مي کنند، چه کسي از من محافظت خواهد کرد؟ فرشته ات از تو مواظبت خواهد کرد، حتي اگر به قيمت جانش تمام شود.

کودک با نگراني ادامه داد: اما من هميشه به اين دليل که ديگر نمي توانم شما را ببينم ناراحت خواهم بود. خداوند لبخند زد و گفت: فرشته ات هميشه دربارهّ من با تو صحبت خواهد کرد و به تو راه بازگشت نزد من را خواهد آموخت، گر چه من هميشه در کنار تو خواهم بود.

در آن هنگام بهشت آرام بود اما صداهايي از زمين شنيده مي شد.

کودک فهميد که به زودي بايد سفرش را آغاز کند.او به آرامي يک سوال ديگر از خداوند پرسيد: خدايا !اگر من بايد همين حالا بروم پس لطفآ نام فرشته ام را به من بگوييد.

خداوند شانهّ او را نوازش کرد و پاسخ داد: نام فرشته ات اهميتي ندارد، مي تواني او را مـادر صدا کني.

  وقتی كه نمی توانی بوسيله كلمه ها صداقت شقايق را به قلبت ثابت كنی وقتی كه كلمه ها دست به دست هم ميدهند تا تو را در گذر زمان به دست بيابان تنهايی و فراموشي  بسپارند.وقتی كلمه ها آنقدر لطف ندارند تا دستانت را برای شعری سرودن ياری كنند.وقتی می فهمی كه بايد حتی از كلمات و روح آسمانيشان هم نا اميد شوي آن وقت  سكوت زيبا ميشود.آن وقت همه از سكوتت می فهمند كه تو چقدر آسمان را دوست  داری و اين زمين را در مقابل يك تكه ستاره ی خاموش هم نمی پذیری

                                                                 مطمئن باش و برو
                                                                 ضربه‌ات كاري بود
                                                            دل من سخت شكست
                                                                    و چه زشت
                                                        به من و سادگي‌ام خنديدي
                                                           به من و عشقي پاك
                                                              كه پر از ياد تو بود
                                                   و خيالم مي‌گفت تا ابد مال تو بود
                                                           تو برو، برو تا راحتتر 
                                                         تكه‌هاي دل خود را

                                               آرام سر هم بند زنم.................