اشیان هر جا گشودم طعمه صیاد شد

ان رفیقی که به صد خون جگر پروردم

روز قتلم چون رسید ان بی وفا جلاد شد

تقدیم به تو که هنوز تکه ای از آسمان در چشمانت

 جرعه ای ازمهر در دستانت

و تجسمی زیبا از خاطرمعبود ارغوانی دلت به یادگار مانده است

 نخستین چکه بلند ناودان یک احساس را در قالب کلام بر روی حجم سپید این دفتر می ریزم

 و به آستان نیلوفری قلب زلالت هدیه میکنم

بی د لان را جز خدا دلدار نیست

خاکیان را خاک گشتن عار نیست

اگه مي‌تونستم تو دنيا يه چيزه ديگه باشم 

                اشك مي‌شدم 

                             چون : تو چشمات متولد مي‌شدم

                                                                       رو گونه‌هات زندگي مي‌كردم

 و تا رو لبات بميرم

خيلي سخته غرورت رو واسه يه نفر بشکني بعد بفهمي دوستت نداره .

خيلي سخته دوسش داشته باشي اما نتوني باهاش بموني .

خيلي سخته صميمي ترين دوستت بهت خيانت کنه .

خيلي سخته کسي که تمومه زندگيت رو به پاش ريختي با بي رحمي تو چشات نگاه کنه بگه دوستت ندارم .

خيلي سخته مجبور باشي سخترين چيزا رو تحمل کني .

خيلي خيلي خيلي سخته نافرجام عاشق باشي .

خیلی سخته درون خودت بشکنی و اما دستات به دستاش نرسه.

خیلی سخته باهاش زندگی کنی اما چشات دیگه اونو نبینه

.
خیلی سخته با همه وجودت صداش کنی اما حتی یه نجوا هم همراه نسیم به گوشت نرسه.

خیلی سخته همه اونو ببینن و تو از دیدنش محروم باشی

.
خیلی سخته ...

که یه روزی به اون دستای مهربون بوسه بزنی، روی شونه هاش خستگیتو خالی کنی، توی اغوشش تا

نهایت بودن پر بگیری،

اما
الان بدون او بخوای نفس بکشی

زندگی کنی

عاشق بشی
عاشق بمونی

کسی که یه روز دلیل بودنت بود، قلبت بود، همه وجودت بود، نفس گرمت بود، اشک دیدگانت بود، روحت

 بود
خیلی سخته نه؟
زندگی سخته...
خیلی سخت.

زندگی را دوست دارم 

               نه در قفس

                       عشق را دوست دارم 

                                       نه در هوس

                                          تو را دوست دارم

                                                    تا آخرین  نفس .!! 

 دوستت دارم

پسرکی از مادرش پرسید : مادر چرا گریه میکنی ؟

مادر فرزندش را در آغوش گرفت و گفت : نمی دانم عزیزم  نمی دانم !!!!

پسرک نزد پدرش رفت و گفت : بابا  چرا  مامان همیشه گریه میکند ؟ او چه می خواهد ؟

پدرش تنها دلیلی که به دهنش میرسید این بود : همه ی زنها گریه میکنند بی هیچ دلیلی

پسرک متعجب شد ولی هنوز از اینکه زنها خیلی راحت به گریه می افتند متعجب بود

یکبار در خواب دید که دارد با خدا صحبت می کند از خدا پرسید : خدایا چرا زنها همه گریه می کنند ؟

خدا جواب داد : من زن را به شکل ویژه ای آفریدم .

به شانه های او قدرتی دادم تا بتواند سنگینی زمین را تحمل کند

به بدنش قدرتی دادم  تا بتواند درد زایمان را تحمل کند

به دستانش قدرتی داده ام که حتی اگر تمام کسانش دست از کار بکشند او به کار ادامه دهد

به او احساسی داده ام تا با تمام وجود به فرزندش عشق بورزد حتی اگر او هزاران با اذیت کنند

به او قلبی داده ام تا همسرش را دوست بدارد از خطاهای او بگزرد و همراه او در کنار او باشد

و به او اشکی داده ام تا هر هنگام خواست فرو ریزد

این اشک را منحصراْ برای او خلق کرده ام تا هرگاه نیاز داشت بتواند از آن استفاده کند

زیبایی یک زن در لباسش موها یا اندامش نیست

زیبایی زن را باید در چشمانش جست و جو کرد

زیرا تنها راه ورود به قلبش آنجاست

بیا در کوچه باغ شهر احساس

شکست لاله را جدی بگیریم

بیادر کوچه های شهر غربت

برای هر غریبی سایه باشیم

بیا تا در کنار نور یک شمع

به فکر پیچک همسایه باشیم

مبادا ای دوست تنهایم گذاری

غمی بر روی غمهایم گذاری

صدايت مي كنم گرچه دوري از صميم قلب دعايت مي كنم چيز با ارزش ندارم جز دلم اين دلم را خاك پايت مي كنم گرچه جانم قيمت و قابل ندارد نازنين گر بخواهي جان خود را من فدايت مي كنم هيچ زمان از من نخواه تركت كنم چون فقط پيش خدا هست كه شكايت مي كنم. با تمام هستيم دوست دارم گر بخواهي با همه سختي و چشم خيس رهايت مي كنم

يادم مي آيد يکبار از خدا پرسيدم :

 خداي من , تو که سينه اي به اين بزرگي دادي به آدم

 تو که از هر چيز خوب دو تا دادي براي تنش

 چرا توي سينه يک دل کاشتي

و آنطرفش را گذاشتي خالي و سوت کور؟

 خدا تاملي کرد و توي گوشم زمزمه کرد :

 اگر جايي خالي باشد از چيزي , حکمتي دارد

 اين خلاء , سينه جا دارد براي دو تا دل قبول

 آفريدمت براي جستجو !!!!

 همه چيز را سر جاي خودش گذاشتم دانه به دانه

يک جاي خالي اش را هم تو پر کن 

 از هر چه خواستي , خواستي يک دل ديگر , خواستي چيزهاي ديگر

                                      شعر از : قناري مهاجر

وحشت از عشق که نه، ترس ما فاصله هاست

 وحشت از قصه که نه، ترس ما خاتمه هاست ترس بيهوده نداريم

 صحبت از خاطره هاست صحبت از کشتن نا خواسته عاطفه هاست

 کوله باري است پر از هيچ

 که بر شانه ماست گله از دست کسي نيست

مقصر دل ديوونه ماست

درد ما مرگ تفاهم

غم ما کوچ محبت غم ما از بي کسي مردنه

                                          شعر از :  قناری مهاجر

نمي خواهم كسي با نازنين من سخن گويد

 اگر چه قاصد من باشد و پيغام من دارد

                                      شعر از : قناری مهاجر

من از هزار سال خستگي از کنج زندون اومدم

 دلم کوير غربته به عشق بارون اومدم

غرور تيکه تيکمو ميخوام که مرهم بذارم

 غصه هاي يه عمرمو رو دوش عالم بذارم

من پي دست پاک ميام غبار قلب پيرمو پاک کنو رها کنه

 روياهاي اسيرمو ميخوام که از ياد ببرم هر چي ازم گرفته شد

 ميخوام فراموش بکنم هرچي رشتم پنبه شد

 خنده تلخ آدما هميشه از دلخوشي نيست

 گاهي شکستن دلي کمتر از آدمکشي نيست

 گاهي دلم اينقدر تنگ ميشه که گريه هم کم مياره

                                    شعر از : قناری مهاجر

من همون کسی هستم که هر شب اسم قشنگ تو را صدا می کردم

یادته

همون کسی که هر شب زیر لب برات دعا می کردم

یادته

از اول اشناییمون برات خدا خدا می کردم

 یادته

من همون کسی هستم که جونمو برات فدا می کردم

یادته

کاش تو هم اسممو صدا می کردی

کاش تو هم برای عشقمون دعا می کردی

کاشکی واسه دیدن من ثانیه شماری می کردی

ولی تو هیچ کاری نکردی فقط و فقط عشقمونو فدای خود خواهی یات کردی

 یادته