...تو دفتر خاطره هام هنوزم اسم تو تکه...

وقتی

از تو دورم

روزخورشید را به

بهانه تو

مرور

میکنم

وشب هنگام

ماه را

برشعر هایم می نشانم

این چیزی غریبی

نیست

سوم اردیبهشت 1385 |

... دلم گرفته،

دلم عجيب گرفته است.

وهيچ چيز،

نه اين دقايق خوشبو،‌كه روي شاخه نارنج مي شود

خاموش،

نه اين صداقت حرفي، كه در سكوت ميان دو برگ اين

گل شب بوست،

نه هيچ چيز مرا از هجوم خالي اطراف

نمي رهاند.

و فكر مي كنم

كه اين ترنم موزون حزن تا ابد

شنيده خواهد شد...

سوم اردیبهشت 1385 |

برای عزیزترینم

به هر چه شقایق بود از دوری تو گله کردم

تـویـی پـرواز یـه رویـا تـو حصـار تـنـگ شـیـشه

تو همون عشقی که هیچکس مثل من تو رو ندیده

تــویــی اوج یــه تــرانــه تــو صـدای خــاکی مــن

تــویــی آغـاز یــه پــایـان ، تـو هــوای دل بــریـدن

تــو هــمـون سکــوت تـلـخـی کـه شکستنش محاله

بـا تـو و روح نـجـیـبـت ، غـم و بـی کـسی خـیــالـه

تـــویی پیــونـد دو همزاد ، تو حجاب خواب و رویا

تـویـی اون قـاب شکسـتـه ، تــو هـجـوم غــم دریـا

تــویــی اون یــار صـمـیـمـی کـه دلـم داره هــواشـو

می شـنوم تو بی کسی هام ، ناله و عشق و صداشو

سوم اردیبهشت 1385 |

حدیث من حکایت...

در بستر زمان

جایی که لیلی و مجنون ارمیده اند

من حدیثی دیگر را راوی ام

نه شیرینم

که بیستون خواهم از فرهاد

و نه لیلی

که اواره ی بیابان کنم مجنون را

پایان قصه ی من

نه فراغ است و نه دوری

حدیث من حکایت ....است

داستانی که در هیچ جای تاریخ ثبت نخواهد شد

سوم اردیبهشت 1385 |

من قلبم را خانه ات کرده ام

تو در منی

توی رگهایم

خودت را می رسانی به قلبم

از دهلیز کوچکش عبور می کنی

و دو باره به خانه ات بر میگردی

عزیزم

من قلبم را خانه ات کرده ام

سوم اردیبهشت 1385 |

زيبايي دنيا را تنها آن لحظه كه به چشمان تو نگريستم دريافتم
و از آن پس هيچ لحظه اي از عمرم بدون انديشه تو سپري نشد
اگر عمر من تنها يك شب باشد آرزو دارم همان يك شب را با تو بگذرانم
چراكه محبوبم اين دتيا تنها هنگامي زيباست كه در كنار تو باشم
عشق من تمناي زندگي با تورا دردل دارم
ودوست دارم هر شب در اتشت می سوزم
من دلبسته تو شدم وديدي كه به عشقت پاسخ دادم
تو اجازه دادي كه عشقت را در دل احساس كنم
پس با قلبم تورا صدا ميزنم

سوم اردیبهشت 1385 |

دوباره امده ام با تو راز دل گویم:

هرگز فراموشم مکن،که در هر شرایطی ،هر کجا بودم و هر کجا بودی ، شانه هایم تکیه گاهی است برایت و دستانم همیشه به سویت دراز برای روزی که به دستی نیاز داشتی .اگر روزی تمام درها رابروی خودت بسته دیدی،بیاد بیاور که من هیچ گاه دری را که به رویت گشوده ام ،نخواهم بست.

در انتظارت بودم

پیشتر از آنکه بشناسمت

روی پلهای تنها

در عبوری سرد

از سیاهی راههای رها شده

بر دیوار فنجانهای غم گرفته

پیوسته در انتظار بودم

هنگامی که آمدی

من مسافر بودم

از دریا به صحرا

که نگاهم داشتی

اکنون

هر ستاره ای را فرصتی است

و هر فرصتی را بوسه ای

دوستت دارم

ای بهانه کوچک

.............. من دوستت دارم

در آبی چشمانت

آسمانم را صاف می بینم

لبخندی بزن

بیا و گوش فرا ده

به آواز های احساسم

بشنو ترانه هایم را

من از پنجره چشمانت خورشید را می نگرم

دستم را بگیر

دوستت دارم

سوم اردیبهشت 1385 |

بهت نمیگم دوست دارم.قسم

میخورم که دوست دارم

بهت نمیگم هر چی بخوای بهت

میدم.چون همه چیز من تویی

اگه یک روز چشات پر از

اشک شد دنبال شونه ای گشتی

تا گریه کنی.صدام کن.قول نمیدم

اشکا تو پاک کنم. منم با هات

گریه میکنم

اگه دنبال مجسمه سکوتی گشتی

تا سرش داد بزنی صدام کن

قول میدم ساکت بمونم

اگه دنبال خرابه ای گشتی تا نفرت رو در اون دفن کنی.

صدام کن قلب من تنها خرابه وجود توست

اگه یک روز صدات کردم که بهت نیاز دارم

بهم نگو کجایی

فقط یک لحظه چشما تو ببند و بهم فکر کن

دوستت دارم عزیزم

شب براي چيدن ستاره هاي قلبت

خواهم آمد. بيدار باش من با سبدي پر

از بو سه مي آيم و آن را قبل از چيدن

ستاره هاي قلبت روي گونه هايت

مي كارم تا بداني اي خوبم دوستت

دارم.

سوم اردیبهشت 1385 |