...تو دفتر خاطره هام هنوزم اسم تو تکه...

تقدیم به دوست عزیزم آقا شهرام

رها کن

تبسم را به چشمانم سنجاق می کنم..

موريانه اندوه ؛ اين مجهوليت سورئاليسم

در مرداب رئاليسم بی هويتی ها سرگردان و هراسان است

و من مغروق هميشه هرگزهای زندگی

برگ های پاييزی را رنگ هميشه می پاشم

بيا ! بيا در پوچ ترين توهم خوشبختی من سهيم شو

من بهم ريخته ترين سرزمين روياهايم را به تو می بخشم !

من نابارورترين ناباروری چشمانم را به تو می بخشم

من معصوم ترين کودکی از دست رفته ام را به تو می بخشم

من خلا زود باوری هايم را به تو می بخشم

فقط رهايم کن ! فقط ..

مرا در انبوه راکد تنهاييم رها کن.....!

هفتم اسفند 1384 |

افول ستاره های رويا!

از پشت شيشه چشمانم !

خزان لحظات را به تماشا می نشينم

و اين هميشه ايينه دار احساس

امشب

ميزبان گونه های تب دار ذهن

خراشيده و آشفته ثانيه های تنهايی

و من

مثل هميشه

ساکت و محجوب

می شمارم افول ستاره های رويا را !

تا شايد ارزوهای نا آرام

سر به شانه های ريا

رويای موهبت های شب را تجربه کنند

و ستاره های کاغذی کودکی ام

از گرمای گونه های نفرت خاکستر می شوند

و من

باز قربانی کابوس لحظه ها

مثل هميشه

ساکت و محجوب

دار اعتماد را به تماشا می نشينم

تا سحرگاه برای هميشه.....

هفتم اسفند 1384 |

مقنی

یک مقنی

در ظلمت مطلق ....

***

که بود که درغروب ابدیت

از انتهای دنیا آمد؟

***

- آی چاه کن ! چاه می کنی؟

چاه می خواهی؟

چاه مغاک نمی ́́کنم

چاه شغاد نمی ́کنم

می خواهی؟!

- آری ! می خواهمش به وسعت روشنایی

- تا چشمه ای بجوشانی

- تا خشک کند ریشه بی مهری

من شنا نمی دانم

- به نور که رسیدی

- قاصدک خواهم شد

- پرواز خواهی کرد!

***

سالها بدون روزنی از نور

چاهی به وسعت اشتیاق کند

***

ای غریبه همیشه آشنا

بیا

نوررا جستم!!!!!

- دیگر نمی خواهم

- چاه تو تا انتهای سقوط تاریک است

- می هراسم

- هراس من از بلند ی روح است !

کیستی که این چنین ترسویی؟

- همهمه ای از دیار دور

- می روم به سمت توهمی کور

- مرا با تازیانه عشق چه کار ؟!

***

و رفت ...

چه زود رفت ! انگار اصلا نیامده بود!

مقنی و اینقدر ساده؟!!!

که بود این را گفت؟

کرکسی خندید.

***

اما روشنایی رویین تنش کرده بود

تا ابد جاودانه

تا ابد غرق در عصیان

تا ابد غرق در نور ....

هفتم اسفند 1384 |

آهای خبر نداری دلم داره می ميره

همدم بی کسی هات تو بی کسی اسيرهH

بهش يگين هنوزم جاش خالی تو خونمH

بگين هنوز داد می زنم درد و بلات به جونمH

هر کی منو می بينه فکر می کنه ديووووونمH

ديووووووووونه تو هستم درد و بلات به جونمH

هفتم اسفند 1384 |

من هميشه به ياد تو هستمH

من هر شب به ياد تو هستمH

من مي دونم كه تو رو نمي بينم هيچ وقتيH

اما به ياد تو هستم هميشهH

من مي دونم كه تو با اون چشماي زيبات به من نگاه نمي كني هرگزH

مي دونم كه هيچ وقت به پيش من نمي اييH

اما من به ياد تو هستم تا اخر عمرمH

من مي دونم كه تو رو توي اون دنيا هم نمي تونم ببينمH

چون تو در بهشت هستي H

و من توي جهنم H

اما من خو شحالم كه تو از بهشت به عذاب كشيدن من نگاه مي كنيH

در اون هنگام من به ياد تو هستمH

به ياد تو كه بهترين كسي براي منH

هفتم اسفند 1384 |

وقتی که...

سلامی ديگر ...

وقتی بی مرامی های روزگار دل عزيزم رو می شکنه

وقتی نا خوشی ها تو دل عزيزم خونه می کنه ...

وقتی می بينم همسفر فرداهام تو دلش غصه داره ...

وقتی می شنوم تو صداش يه عالمه اندوه داره ...

وقتی می بينم تو گلوش بغضها می شکنه ...

ديگه از من چی می مونه ... ديگه من چه می تونم بکنم ... ديگه بايد مرد و پژمرد ...

مهسا ی عزيز اين چيزا که به من گفتی در مقابل عزم و اراده ات چيزی نيستند که بتونن دوام بيارند ... اينو بدون که با توکل به خدا می شه به نور رسيد ... می شه به فرداهای دور رسيد ... اميدوارم که بتونی به تموم هدفات برسی ...

Hخيلی می شکنم وقتی که غمگينی ... خيليH

هفتم اسفند 1384 |

يه روز ديوونه شدم و بهت گفتم :

H«دوسِت دارم. . . !

تو با دستای مهربونت بهم سيلی زدی

بعد گونه ی سرخ و آتشين منو بوسيدی

اونروز منظورت رو از اين کارت نفهميدم

اما . . .

اما وقتی تن سردتو توی خاک دفن کردم

فهميدم چه خوب منو از خودت رونده بودی

Hدوسِت دارم . . .

هفتم اسفند 1384 |

من و تو

تو بهار را دوست داری و من پائيز را

گونه سرخ تو سرخ گل بهاريست و رنگ زرد من

آفتاب زرد پائيز

اگر من گامی ديگر بردارم گامی به پيش

در آستانه يخزده زمستان خواهم بود

اگر تو گامی به پيش می آمدی

و من گامی پس می گذاشتم

با يکديگر به هم می رسيديم در تابستان گرم و مطبوع

هفتم اسفند 1384 |

بی تو On line شبی باز از آن Room گذشتم
همه تن چشم شدم . دنبال ID ی تو گشتم
شوق ديدار تو لبريز شد از Case وجودم
شدم آن User ديوانه که بودم
وسط صفحه Room , Desktop ياد تو درخشيد
Ding صد پنجره پيچيد
شکلکی زرد بخنديد

يادم آمد که شبی با هم از آن Chat بگذشتيم
Room گشوديم و در آن PM دلخواسته گشتيم
لحظه ای بی خط و پيغام نشستيم
تو و Yahoo و Ding و دنگ
همه دلداده به يک Talk بد آهنگ
Windows و Hard و Mother Board
اين حقير دست برآورده به Keyboard
تو همه راز جهان ريخته در طرز سلامت
من بدنبال معنای کلامت

يادم آمد که به من گفتی از اين عشق حذر کن
لحظه ای چند بر اين Room نظر کن
Chat آئينه عشق گذران است
تو که امروز نگاهت به Email ی نگران است
باش فردا که PM ات با دگران است

تا فراموش کنی چندی از اين Log Out , Room کن
باز گفتم حذر از Chat ندانم
ترک Chat کردن هرگز نتوانم نتوانم
روز اول که Email ام به تمنای تو پر زد
مثل Spam تو Inbox تو نشستم
تو Delete کردی ولی من نرميدم نه گسستم
باز گفتم که تو يک Hacker و من User مستم
تا به دام تو درافتم Room ها رو گشتم و گشتم
تو مرا Hack بنمودی . نرميدم . نگسستم
..........
Room ی از پايه فرو ريخت
Hacker ی Ignore تلخی زد و بگريخت
Hard بر مهر تو خنديد
PC از عشق تو هنگيد
..........
رفت در ظلمت شب آن شب و شبهای دگرهم
نگرفتی دگر از User آزرده خبر هم
نکنی ديگر از آن Room گذر هم
بی تو اما به چه حالی من از آن Room گذشتم

هفتم اسفند 1384 |

لعنت بر دختری که من را آواره کرد

دختر یعنی : پس این چای چی شد

دختر یعنی:الگوی خیاطی برای مجله های در پیت

دختر یعنی: چرا خونه انقدر کثیفه

دختر یعنی:دختر وچه به رانندگی

دختر یعنی: سریال مورد علاقت رو ول کن برو چایی بریزی

دختر بودن: یعنی:همون بشی که خاله و عمه و مامنت شدن

دختر یعنی: جوراب بشوری(شرمنده کهنه بچه هم با هاشه)

دختر یعنی :حالا لیسانس گرفتی برو خونه شوهر

دختر یعنی: کی بود بهت زنگ زد

دختر یعنی: اجازه گرفتن واسه همه چی حتی نفس کشیدن

هفتم اسفند 1384 |

بايد به همه دوستاني که دستي در قلم دارن بگم که نوشتن کاري بزرگ و شريفی است!!!درسته که هر کی در یه موردی مطلب

می نویسه ضد پسر ضد دختر ضد دولت عاشقانه و...

ولي بايد به ياد داشته باشیم به چه هدفی می نویسیم؟؟؟؟

وبلاگي که هر روز 10-20 نفر بازديد کننده داره بايد خيلي مواظب باشه!!!ادب شرط اول داشتن يه وبلاگ خوبه!!! وبلاگي که به پسر بگه توله سگ و يا به دختر بگه اشغال ،وبلاگ نيست!!!مطالب هر و بلاگ نشون دهنده سطح علمي و تربيتي و شخصيتي نويسنده اونه!!!حالا من نمي خوام اسم وبلاگ رو بگم ولي اميدوارم ما به اون رشد فکري برسيم!!!اگه مطلبي نوشته مي شه بايد ادب

رعايت بشه!!!و اين مطلب يادمون باشه که ما هممون ايراني

هستيم!!

happy Valentine day خراب وطنم

هفتم اسفند 1384 |

نه

در غربت دلم شاده نه جایی در وطن دارم

خراب وطن

دوم اسفند 1384 |

نه

در غربت دلم شاده نه جایی در وطن دارم

خراب وطن

دوم اسفند 1384 |

لبانت

به ظرافت شعر

شهوانی ترین بوسه ها را به شرمی چنان مبدل می کند

که جاندار غارنشین از آن سود می جوید

تا به صورت انسان در آید

و گونه هایت

با دو شیار مورب

که غرور ترا هدایت می کنند و

سرنوشت مرا

که شب را تحمل کردم

بی آن که به انتظار صبح

مسلح بوده باشم

هرگز کسی این گونه فجیع به کشتن خود بر نخاست

که من به زندگی نشستم !

و عشقت پیروزی آدمی ست

هنگامی که به جنگ تقدیر می شتابد

و آغوشت

اندک جایی برای زیستن

اندک جایی برای مردن

و گریز از شهر

که با هزار انگشت

به وقاحت

پاکی آسمان را متهم می کند

کوه با نخستین سنگها آغاز می شود

و انسان با نخستین درد .

در من زندانی ستمگری بود

که به آواز زنجیرش خو نمیکرد

من با نخستین نگاه تو آغاز شدم

بگذار چنان از خواب بر آیم

که کوچه های شهر

حضور مرا در یابند

دستانت آشتی است

و دوستانی که یاری می دهند

تا دشمنی

از یاد

برده شود

تا در آیینه پدیدار آیی

عمری دراز در آن نگریستم

من برکه ها و دریا ها را گریستم

ای پری وار در قالب آدمی

حضورت بهشتی است

که گریز از جهنم را توجیه می کند

دریایی که مرا در خود غرق می کند

تا از همه ی گناهان و دروغ

شسته شوم

و سپیده دم با دستهایت بیدار می شود .......

دوم اسفند 1384 |